Spiegelen

Gepubliceerd op 26 februari 2019 12:31

 

Vandaag was ik op wandel, stralende zon.  Wat me opviel tijdens mijn wandeling waren de bomen die spiegelden in het wateroppervlak. Heel mooi om naar te kijken.  Ik heb er alvast een foto van gemaakt. Het riep instant wat op.  Men zegt nogal dikwijls kinderen spiegelen dat wat jij nodig hebt  en dan roept dat al eens wat weerstand op, of dan denk je ‘bwa zo kan je alles spiegelen en waar stopt het dan’.  Nu vrijdag had ik een fijne ontmoeting met een wijze dame, en ze liet me dingen zien waarvan ik weet dat ze er diep vanbinnen zijn, dingen waar ik soms liever mijn ogen voor dicht doe.  Toch vraagt het wegduwen van deze emotie  zoveel energie dat er soms niet genoeg overblijft om lief te zijn tegen mijn man en kinderen.  In het gesprek werd het me ook al snel duidelijk, mijn zoon die de laatste tijd heel veel bezig is met onrechtvaardigheid.  En ik die het dan zo onrechtvaardig vind wat er mij overkomen is.  Duidelijk zou je zeggen hè. ;o) En één van de dochters die steeds heel boos wordt en in driftbuien eindigt.  En  ik die net die boosheid probeer weg te redeneren.  ‘Het helpt me niet vooruit om boos te blijven’, denk ik dan.  De wijze dame die ik vorige vrijdag zag, vertelde me dat boosheid er ook gewoon mag zijn, net als alle andere emoties, ook al denk je dat het je weinig opbrengt.  De boosheid moet eruit. We weten weer waar we mee aan de slag kunnen.

Dus conclusie, spiegelen, soms als je niet weet hoe je je voelt, of hoe het verder moet.  Neem even de tijd om vanop een afstand naar je kinderen te kijken, en zie wat dat met je doet. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.