Gevoelige kindjes en de feestdagen

Gepubliceerd op 14 december 2017 12:34

Enkele bedenkingen en tips om de feestdagen door te komen.

 Heel gevoelige kinderen en feesten, voor vele te druk, te veel, …

Je voelt het nu al de laatste weken voor de vakantie, de kinderen zijn allemaal net iets meer gespannen, ze zijn moe en hun energiepeil zakt.  Nu als ik aan mezelf denk, dan heb ook ik in de winter de behoefte aan meer rust.  Ik zou graag in mijn holletje kruipen, net zoals een beer die zijn winterslaap doet.  Het gevoel dat je wat meer rust moet nemen en wat meer naar binnen kruipt, ook letterlijk in jezelf.  Het is ook een gevoel van een wat zwaarmoedigere sfeer.  Met de feestdagen voor de deur, is het voor velen steeds weer even moeilijk. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt, families die niet meer samenkomen, pijnlijke onderhuidse spanningen, iedereen die vrolijk ‘moet’ zijn, eenzaamheid in de drukte, …  Vele mensen hebben zo wel hun eigen reden om toch ook verdrietig te zijn. Kinderen voelen dat ook heel goed aan.  En weten er soms geen blijf mee.  Wat zou het fijn zijn om met zijn allen in dat holletje te kruipen, dicht tegen elkaar aan en dan gewoon even rust.  Lijkt me zalig.  Maar net dat is niet de kerstvakantie, nee de kerstvakantie staat voor feesten, en je beste beentje voorzetten om er zo vrolijk mogelijk bij te lopen. 

Mijn eigen vier kinderen zijn ook alle vier gevoelige kinderen, alle vier op hun eigen manier, de ene is heel gevoelig voor geluid, de andere voor sfeer, …  Ze reageren dan ook allemaal op hun eigen manier.  Wat het soms heel druk en moeilijk maakt.  Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat ze op tijd hun rust krijgen, dat ze niet van hier naar daar moeten en ook dat ze op tijd in bed gaan. Wat niet altijd zo vanzelfsprekend is met de vele feesten die nog moeten komen, kerstfeestje hier, nieuwjaarsbrieven daar.  Voor hen natuurlijk leuk, allemaal cadeau’tjes, toch vraagt het van hen ook energie, elke keer opnieuw.  Omdat ik zelf ook heel gevoelig ben, veel energie en onderhuidse spanningen meeneem, dat ik weet voor mezelf dat rust en alleen zijn echt wel nodig zijn.  Het is voor mij een basisbehoefte om genoeg te rusten, af en toe alleen te zijn en even gewoon niets te doen, in een gezin met zes niet altijd even makkelijk.  ;o)  Toch een noodzaak.  Daarom bouw ik dit ook voor mijn kinderen in, soms tegen hun zin.  Wat voor ons, als gezin ook werkt is naar buiten gaan, wandelen.  De buitenlucht kan zo ontladen.  Regelmatig doen we dat, heel bewust even een korte wandeling na een feest, en dan lost het, dan krijg je nieuwe energie en ontlaad je alle dingen die je gaandeweg weer hebt meegenomen.  Wanneer wandelen geen optie is, kan een douche of bad ook een aangename uitwerking hebben.  De douche spoelt letterlijk en figuurlijk alles van je af.  Het proberen waard.  Neem er de tijd voor.

Voor sommige kinderen en ook volwassenen zou het fijn zijn dat je eerlijk en oprecht zou kunnen aangeven dat je het gewoon niet fijn vindt.  Dat wordt niet altijd geapprecieerd.  Families voelen het als een afwijzing, terwijl het daar eigenlijk niets mee te maken heeft.  Voor jezelf is het gewoon overleven, waar ligt de grens tussen wat je moet en wat je kan.  Soms moet je dingen doen die je niet fijn vindt, maar hoever moet je over je grenzen gaan?  Voor mezelf is dit nog steeds een leerschool, grenzen aangeven.  Kinderen doen dit van nature uit, door driftbuien te krijgen, of moeilijk gedrag, of net heel stil worden, maar zien we dit als volwassenen, hebben we daar oog voor?  Als ik voor mezelf spreek, ook ik vind het fijn als mijn kinderen graag naar een feest gaan, dit is niet altijd het geval.  En ja uit respect voor je familie, of uit angst om de waarheid te spreken, dwing je toch je kinderen.  Het is een moeilijke evenwichtsoefening.

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Johne728
een jaar geleden

You made some really good points there. I checked on the internet for additional information about the issue and found most people will go along with your views on this site. decedffabkga